آواز نسیم

آنگاه که آسمان

نگاهت را

از من گرفت

چشمانم

از من گریختند

بسان گریز آهو بچه گان

ازچنگال بی رحم باد

و در نهایت شب

دست بر دیوار

نقوش کوچه را

در ذهن حک می کردم

تا در منزل آب های روان

جاری بودن خاک را

به دست تو پیوند زنم...

+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1385ساعت 20:12 توسط نسیم